SCHIZOFRENIE Een ‘ziekte’ die winst oplevert voor de psychiatrie

Rapport en aanbevelingen over psychiatrische leugens en valse diagnoses

INLEIDING Er is dringend hulp nodig

Het leven vormt soms werkelijk een uitdaging. Het kan heel zwaar zijn. Een familie die geconfronteerd wordt met een ernstig verward en irrationeel familielid kan wanhopig worden in zijn of haar pogingen om de crisis op te lossen. Tot wie kunnen we ons richten als dit gebeurt?
Volgens psychiaters, zou je ze moeten raadplegen omdat zij de experts zijn op het gebied van de geestelijke gezondheidszorg.

Maar dat is een misleiding, zoals veel mensen hebben ontdekt die zich tot hen hebben gericht, in de hoop om antwoorden te vinden voor hun persoonlijke dilemma’s. Dr. Megan Shields, al meer dan 25 jaar praktiserend huisarts en lid van de Adviesraad van CCHR International, waarschuwt: “Psychiaters weten niets over het verstand. Ze behandelen het individu als niets meer dan een orgaan in het hoofd (de hersenen) en hebben ongeveer net zo veel interesse in spiritualiteit, standaardgeneeskunde en genezen als een beul heeft in het redden van levens.”

In de film “A Beautiful Mind” wordt Nobelprijswinnaar John Nash afgeschilderd als afhankelijk van de nieuwste ontdekkingen op het gebied van psychiatrische drugs, om een terugval in zijn “schizofrenie” te voorkomen. Dit is echter Hollywoodfictie, aangezien Nash het zelf niet eens is met het beeld dat in de film wordt neergezet, namelijk dat hij “nieuwere middelen” gebruikte op het moment dat hij zijn Nobelprijs ontving. Nash had op dat moment al 24 jaar geen psychiatrische drugs gebruikt en was op natuurlijke wijze genezen van zijn verwarde toestand.

Dit wil niet zeggen dat iedereen die bewustzijnsveranderende middelen gebruikt, er onmiddellijk mee moet stoppen. Vanwege de gevaarlijke bijwerkingen, moet niemand stoppen met het nemen van enig psychiatrisch middel zonder het advies en de hulp van een bekwame niet-psychiatrische arts. We willen echter onderstrepen dat er werkelijk oplossingen zijn voor ernstige geestelijke stoornissen. Oplossingen die de ernstige risico’s en tekortkomingen vermijden, die onlosmakelijk verbonden zijn aan de theorie en praktijk van de psychiatrie.

Theoretisch gezien is het zo dat elke psychiater of psycholoog die beweert dat “ernstige geestelijke ziekten” niet verschillen van een hartafwijking, gangreen in een been of een ordinaire verkoudheid, zich schuldig maakt aan misleiding. Zoals Dr. Thomas Szasz, professor emeritus in de psychiatrie aan de Staatsuniversiteit van New York in Syracuse, stelt:

“Als we geestelijke ziekten op dezelfde manier willen beschouwen als lichamelijke ziekten, moet er een biochemisch of pathologisch bewijs voor zijn. Als een ziekte wetenschappelijk mee wil tellen, moet het op de xe9xe9n of andere manier mogelijk zijn deze ziekte op wetenschappelijke wijze te benaderen, te meten of te testen, bijvoorbeeld door een bloedonderzoek of een elektroencefalogram (meting van de elektrische activiteit in de hersenen).

Als een ziekte niet op deze manier gemeten kan worden,
hetgeen het geval is met… ‘geestelijke ziekten’, dan is de term ‘ziekte’ op z’n best een metafoor en op z’n slechtst een mythe en is het ‘behandelen’ van deze ‘ziekten’ dus feitelijk …een onwetenschappelijke onderneming.”1 In de praktijk is er bewijs te over dat echte lichamelijke ziekten, met een werkelijke pathologie, de geestelijke toestand en het gedrag van een individu ernstig kunnen bexefnvloeden.

De psychiatrie negeert de ruime hoeveelheid wetenschappelijk bewijs hiervoor echter volkomen. Men geeft er de voorkeur aan om de oorzaak van geestelijke stoornissen te wijten aan ziekten in de hersenen of aan een zogenaamde “chemische onevenwichtigheid” in de hersenen. Het is echter nooit bewezen dat deze bestaan. Bovendien leidt het behandelen van dergelijke stoornissen in de praktijk vaak tot barbaarse behandelingen die niets uithalen, behalve het permanent beschadigen van de hersenen en het individu.

Terwijl ze niets weet van het verstand, de hersenen of van de onderliggende oorzaken van ernstige geestelijke stoornissen, verschroeit de psychiatrie de hersenen nog steeds met elektroshocks, verscheurt men ze met psychochirurgie en stompt men de hersenen af met gevaarlijke drugs. Totaal onwetend over waar men mee te maken heeft, geeft men simpelweg de voorkeur aan de opportune benadering van
“een handgranaat in een schakelkast gooien om deze te repareren”.

Het klinkt indrukwekkend en ziet er ook zo uit, maar het vernietigt daarbij veel goeds en geneest niets. Het kost echter elk jaar wel miljarden dollars aan belastinggeld. Door het vernietigen van delen van de hersenen is een
persoon volgzamer, maar minder levendig. De oorspronkelijke geestelijke stoornis blijft en wordt slechts onderdrukt. Dit is de werkwijze van de psychiatrie bij het behandelen van verwarde individuen.

De informatie in deze publicatie is een waarschuwing voor mensen die wellicht ernstige moeilijkheden in het leven ervaren of die iemand kennen die dat meemaakt en die op zoek zijn naar antwoorden. Er zijn alternatieven voor psychiatrische behandelingen. Zoek deze op en steun ze, want deze alternatieven kunnen helpen bij uw herstel. Ze werken. Vermijd de psychiatrie omdat zij slechts verscheurt en vernietigt. Zij werkt nooit. Hoogachtend, Jan Eastgate Woordvoerder Citizens Commission on Human Rights International BRON: SCHIZOFRENIE Een ‘ziekte’ die winst oplevert voor de psychiatrie, Rapport en aanbevelingen over psychiatrische leugens en valse diagnoses, CCHR International.

EXTERNE BRONNEN:

1 Richard E. Vatz, Lee S. Weinberg, and Thomas S. Szasz, “Why Does Television Grovel at the Altar of Psychiatry?,” The Washington Post, 15 Sept. 1985, pp. D1-2.

INHOUDSOPGAVE:

INLEIDING:
Er is dringend hulp nodig

HOOFDSTUK EEN:
Het kwetsen van de kwetsbaren

HOOFDSTUK TWEE:
Diagnostisch bedrog en verraad

HOOFDSTUK DRIE:
Het bereiken van werkelijke geestelijke gezondheidszorg

Aanbevelingen